Twiddla

Er zijn van die online tools die ontzettend handig kunnen zijn. In mijn leven als trainer ben ik altijd op zoek geweest naar digitale tools die werkvormen aantrekkelijker maken voor deelnemers en uiteraard de trainer šŸ™‚

Uiteraard, de gele plakbriefjes en plakflaps horen tot mijn standaard uitrusting en liggen altijd klaar in de auto. Maar sexy? Niet echt.

Het wordt vaak extra leuk als je een werkvorm digitaal kan laten uitvoeren. Er zijn zoveel mogelijkheden. En dat maakt het leuk: je kan variƫren, verrassen, vernieuwen.

En als je mij kent, dan weet je dat ik van praktisch, eenvoudig en snel houd. Het moet een goede ruil zijn, voor mij als trainer en vooral voor deelnemers.

Een tool die ik weer eens tegenkwam, omdat ik er 2 pagina’s aan gewijd had in het Boek Twee Punt Nul is Twiddla.

Twiddla kwam op in de tijd van de digiborden. Elk merk Digibord had z’n eigen software. Dat maakte het qua uitwisseling en manier van werken ingewikkeld voor gebruikers. Tegenwoordig zou ik iedereen aanraden om Prowise Presenter te gebruiken. Het is gratis en werkt magnifiek.

Twiddla is een whitebord met basis functionaliteiten. Je kan de link kopiƫren en verspreiden via bijv. Whatsapp of er een QR-code van maken die de deelnemers kunnen scannen. QR-codes zijn trouwens een must bij trainingen. Daar zal ik binnenkort wel wat tips voor geven.

In Twiddla kan je van alles doen, samen met de deelnemers. Je kan tekenen, schrijven, kleuren, foto’s toevoegen, formules, standaard afbeeldingen. Zie het als een schetsblok. Ideaal voor kleine opdrachten in groepjes, of centraal mensen iets laten noteren of verzamelen wat te zien is op het grote scherm van de trainer.

Het enige nadeel is dat de app tegenwoordig maar 20 minuten te gebruiken is, zodra de tool gebruikt wordt. Maar voor korte opdrachten is dat helemaal geen belemmering. Even input halen, even een energizer, daarvoor is het zeer geschikt!

Oh, en nog een tip: Het Boek Twee Punt Nul is als gratis app te downloaden. En daarin staan heel veel tools met praktische tips, echt een aanrader!

Klik om naar de downloadpagina te gaan.

En wil je eens zoeken naar meer praktische tools? Check de slide share hieronder.

Laat kinderen creatief zijn met AR

In mijn werk ga ik de komende tijd aan de slag met AR. AR bij het jonge kind. Ik heb al contact gezocht met een ontwikkelaar maar het is nog niet wat ik zoek. Het projecteren van 3d afbeeldingen dieren in de ruimte is een fantastische ervaring voor de kinderen maar ik mis daar een stuk creativiteit. Wat erg leuk is: ik kan wel mijn eigen creativiteit erin kwijt – dus daar ga ik flink mee aan de slag om de diepere (toekomstige) mogelijkheden van AR te ontdekken. Want ik realiseer me dat de huidige manier van werken met AR een tussenfase is.

AR zou bij (jonge) kinderen veel meer in een blended vorm ontwikkeld moeten worden. Denk aan een integratie in ontwikkelingsmaterialen. En dan niet een vlinder die tot leven komt als de puzzel klaar is maar een stap verder. Interactie met de vlinder, zoals ik al terug zie, waarbij de kinderen op de tablet verder gaan met een bepaald spel / doel. En ook dat gaat mij nog niet ver genoeg. Dan is het toch weer de transfer van fysiek naar digitaal. Terwijl ik er juist van overtuigd ben dat je de mix moet zoeken.

Een prachtig voorbeeld is de app Makr.

Met Makr kan je zelf van alles creƫren en de fysieke en virtuele wereld samenbrengen. Dus wat fysiek niet te realiseren is, zou je aan kunnen vullen met virtuele beelden. Hoe gaaf is dat!

Of AR inzetten voor Storytelling, de fantasie prikkelen van kinderen. Een nieuwe vorm van de digitale prentenboeken of interactieve praatplaten. Waarin (rollen)spel gecombineerd kan worden.

Een mooi voorbeeld is Wonderscope.


Onderzoek

Ik las een interessant artikel wat geschreven was naar aanleiding van onderzoek naar het effect van de inzet van AR bij jonge kinderen.

Enkele conclusies uit het artikel:
1) Het 3D-karakter van AR moedigt kinderen aan om samen te werken, het creƫert echte samenwerking en verbetert de communicatie.

2) De verweving van realiteit en fantasie zet kinderen ook aan tot kritisch denken over hoe het werkt en waar het AR object echt is.

3) Het is gemakkelijk te gebruiken, wat kinderen gevoel van autonomie en competentie geeft. Het geeft hen voldoening dat ze controle hebben over hun leerproces, zowel op school als thuis. Het motiveert en betrekt kinderen van alle niveaus om te leren.

4)Je kan snel een leuke leeromgeving creƫren tegen relatief lage kosten. AR is gemakkelijk aan te leren.

AR is de ultieme leuke, op spelen gebaseerde, activiteit en heeft een enorm potentieel voor educatie aan het jonge kind.

AR zet kinderen achter het stuur. De fundamentele les die kinderen moeten leren, is dat zij de makers zijn. Technologie is slechts een enabler.

Vooral die laatste zin, daar geloof ik heilig in. En daar wil ik mij de komende tijd in vastbijten. Als eerste focus ik mij op het jonge kind en zal de 3 intelligenties (sociaal-emotioneel, cognitief, motorisch) als basis gebruiken, waarin ik een vorm ga zoeken waarbij ik alle 3 de intelligenties steeds aanspreek en bijdraag aan de ontwikkeling van de metacognitie. De verbindende factor is creativiteit en dat is met AR absoluut te realiseren.

Zorgen

En toch maak ik me ook wel enigszins zorgen. Want de technologie dendert door, maar wat gebeurt er in het brein van dat jonge kind. Alles wat binnen komt is al nieuw, een constante stroom van prikkels.

Uit onderzoek is al gebleken dat AR ook een belasting kan zijn voor kinderen:

Enerzijds vanwege het feit dat de prikkels door AR een aanzienlijke cognitieve verwerking om te synthetiseren en te integreren vereist wat zorgt voor een zware belasting van de prefrontale cortex in het jonge kinderbrein. Het brein kan letterlijk overbelast raken.

Daarnaast wordt er door ontwikkelaars enthousiast geroepen wat AR biedt voor kinderen: alles rond de 21st CS. Maar men gaat er aan voorbij dat het kinderbrein nog lang niet ontwikkeld is hiervoor. Met het gevaar dat, alles wat mogelijk is in de virtuele wereld, juist kan leiden tot passief gedrag.

AR kan (nog) niet het gevoel van een boomgaardbriesje nabootsen. Of die verse appel die je proeft. Kunstmatige intelligentie kan de liefdevolle glimlach van je moeder, de warmte van haar schoot of de veiligheid van haar omhelzing niet benaderen. Dus weer een pleidooi voor blended learning.

Tot slot:

AR kan bijdragen om de verbeelding van kinderen met de fysieke wereld te stimuleren met verbeeldingskracht en speelsheid, om op diepe en authentieke manieren contact te maken met anderen en om problemen benaderen met een kritische, creatieve geest en een empathisch hart. Binnenkort ga ik hier op door.

Innovatie – exponentiĆ«le groei

In mijn OICT opleiding kwam altijd het onderdeel ‘technologische ontwikkelingen’ aan bod. Ik vond (vind) het belangrijk dat mensen bewust worden van wat er is, maar ook wat men kan verwachten en of iets blijft of een hype is. Ik zal de onderwerpen kort beschrijven, later zal ik er in andere blogs wel dieper op in gaan, want het is reuze interessant.

De wet van Moore kwam sowieso aan bod. De wet van Moore stelt dat het aantal transistors in een geĆÆntegreerde schakeling door de technologische vooruitgang elke twee jaar verdubbelt. Moore deed deze voorspelling in 1965. Al lijkt de wet tegenwoordig niet meer te werken omdat de technologische mogelijkheden zo zijn doorontwikkeld dat men de snelheid van ontwikkelen niet meer kan halen. Maar de rode draad is: de ontwikkelingen gaan harder dan wij kunnen bedenken.

Dat is gelijk gekoppeld aan de exponentiĆ«le groei. Wij mensen denken lineair en vinden het heel ingewikkeld om exponentieel te denken. Een mooi voorbeeld is de vraag: “hoe vaak moet je een papier vouwen tot je naar de maan bent?” Ik heb die vraag altijd gesteld en ik kreeg de mooiste antwoorden. Al moest ik er wel steeds weer bij zeggen dat ze niet moesten blijven hangen dat 7x de max is. Dit is trouwens een leuke video daarover:

https://www.zozitdat.nl/2018/04/04/hoe-vaak-kun-je-papier-dubbelvouwen-2/

De deelnemers kwamen er eigenlijk niet uit. Dit filmpje verhelderde het:

Dus de wet van Moore en exponentiƫle groei.

En het is niet zo dat iets ontwikkeld wordt en dat het klaar is. Ik zie mezelf nog rondlopen met een buzzer, in de tijd voor de mobiele telefoon. Ik had op een gegeven moment een GPS locator bij mijn spiegelreflex camera, zodat ik terug kon halen waar ik foto’s gemaakt had. Mijn Garmin GPS was onmisbaar om mijn routes op te nemen tijdens bergwandelingen, zodat ik de afstand, de route, de hoogte en vooral: de weg terug kon vinden.

Een paar kleine voorbeelden van ontwikkelde producten die samengevoegd zijn in nieuwe producten. Dus doorontwikkeld. Kijk naar de ontwikkeling van VR en AR. AR wordt de toekomst. Dat is zeker. Maar in welke vorm? Ik gebruikte lange tijd het filmpje van VENZ hagelslag uit 2010. Het bedrijf had een code op de hagelslag geplaatst. De voorloper van de QR code. Als je die scande met je laptop kwam je in een virtueel racespel! 10 jaar later en je waant je in de meest fantastische werelden. Games, musea, storytelling, educatief materiaal: pak je iPad of iPhone en je wordt erin gezogen. Het is zo doorontwikkeld dat je zelf werelden kan creƫren. In januari maakte ik in Adobe een hoofdpersoon uit een methode digitaal voor een vriendin. Ze had het laten ontwikkelen. Ik stuurde haar een filmpje waarin ik het meisje virtueel op mijn keukentafel liet staan. Dat was echt gaaf om te zien, maar lastig te maken. En nu? Ga naar Fectar en binnen 5 minuten heb je het gerealiseerd.

Dus qua content ontwikkeling gaan de ontwikkelingen razendsnel, alleen zit je nog steeds met het apparaat in je handen. Hoe kijken wij over 20 jaar terug op deze periode? Apple Glasses komt eraan. Wie weet hebben wij over 20 jaar wel speciale lenzen waar AR in zit. En creƫren we, in a blink of an Eye, onze eigen ideale wereld. Het zou mij niets verbazen. De komst van bijvoorbeeld 5G bieden ontwikkelingen alweer zoveel ruimte.

Als laatste kwam de theorie van Gartner aan bod: De hype cycle. Om inzicht te krijgen in de ontwikkelingen, hoeveel tijd iets kost, het dal van desillusie.

Dat was vaak heel herkenbaar voor deelnemers. Neem de iPad. Hoge verwachtingen in een korte tijd. De iPad was snel bovenin de hype cycle. Maar daarna begon het tegen te vallen: er was beperkte content, inzetbaarheid, beheer was lastig, de prijzen waren hoog, het was lastig te organiseren in het huidige onderwijs. Dus de verwachtingen gingen naar beneden. Nu met de nieuwe ontwikkelingen door uitgeverijen, maar ook door bijvoorbeeld de komst van AR zal een iPad ingebed worden in het onderwijs. Als vast leermiddel (of beter: drager).

De hype cycle liet ook mooi zien hoe ontwikkelde producten samengevoegd werden in nieuwe producten doordat er nieuwe technologie ontwikkeld was.

Mijn boodschap was en is: denk in mogelijkheden – wat zou de volgende stap kunnen zijn?

Wat leuke voorbeelden trouwens die doorontwikkeld zijn en nu helemaal de normaalste zaak van de wereld zijn:

1988: De eerste zelfscan kassa en pick-up point worden gelanceerd in Tilburg

De beeldtelefoon – de mogelijkheden rond thuiswerken in 1986

En mobiel bellen: 1999 vs 2019

“Wat zou het mooi zijn als…. ” vul dat voor jezelf in, schrijf het op, bewaar het en open het over 5 jaar. Je eigen tijdscapsule. Wat is er van uitgekomen? šŸ™‚

21st CS – holle vaten!?

Toen Kennisnet de 21ste Century Skills vertaalde, zo’n 11 jaar geleden, was het een interessant fenomeen voor de early adopters. 3 jaar later werd er een vertaalslag gemaakt en werd het, in samenwerking met SLO, gegoten in de huidige bekende vorm. En door de ontwikkelingen in curriculum.nu, de nieuwe inzichten, zie je dat het terug gebracht wordt tot 4 domeinen. Vooral de commerciĆ«le partijen spelen daarop in.

De tendens is: zet niet in op kennis, maar op vaardigheden. Ik heb het zelf ook ervaren: directies en teams die mij invlogen om de 21st Century Skills in te bedden in hun onderwijs. Immers: het strategisch beleid was bepaald voor de komende 4 jaren, laten we nu op de inhoud focussen. De plannen waren ambitieus. De intake was vaak confronterend: je kan niet in 4 jaar alle 21st Century Skills opnemen. Het is geen trucje. Denk aan je visie.

Helen Parkhurst, Peter Petersen, Maria Montessori, Celestin Freinet: allemaal grondleggers waar een groot deel van ons onderwijs op gebaseerd is. Scholen hebben daarvoor gekozen. Maar je kan niet meer in die vakjes blijven denken: je zal als team het beste moeten halen uit de verschillende inzichten.

Het gaat allereerst om de vaardigheden. Ik zeg vaak: Oude wijn in nieuwe zakken. Alleen is die oude wijn vaak al bedorven. Want er wordt vaak gezegd dat er structureel aandacht wordt besteed aan samenwerken, maar hoe? Of neem informatievaardigheden: waar je vaak, nog steeds, een werkstuk moet maken met behulp van bronnen.

En probleem oplossend vermogen, creativiteit, computational thinking, mediawijsheid? Schoolleveranciers en uitgevers hebben fraaie pakketten die aangeschaft worden en daarmee afgevinkt kunnen worden.

Ik ben te cynisch, ik weet het. Maar je kan de 21st Century Skills niet ‘kopen’ , het is geen kunstje, het moet in je DNA zitten. Maak kinderen nieuwsgierig, laat ze verwonderen, laat ze de stof van een andere kant benaderen, maar leer ze leren. Want daar draait het om. Je hebt de vaardigheden nodig om kennis op te willen doen. Je moet kennis opbouwen. Zonder kennis, zonder de eager om de kennis op te willen doen is het ‘lucht’.

Erik Meester heeft daar een hele interessante visie op. Ik weet zeker dat je een uur gefascineerd kijkt.

Osmo

Afgelopen donderdag en vrijdag mocht ik, samen met mijn gidsgenoot Marc, Ā 31 onderwijsprofessionals rondleiden in de wereld die de BETT show heet. Een fantastische ervaring waar ik later op terugkom. Tussendoor had ik zelf ook nog tijd om de nodige sprekers te zien/horen, gadgets te proberen en trends te zien.

Er zijnĀ verschillende productenĀ waar ik razend enthousiast over ben. Ā Niet alleen vanwege het ‘gadgetgehalte’ – maar met name door de onderwijskundige toepassingen. De komende tijd zal ik er een paar de revue laten passeren.

De eerste die ik wil vermelden is Osmo. Een heel eenvoudige addon die de iPad verandert in een fysiek leermiddel. En dat is toch wat ik regelmatig terugkrijg van de onderbouwmensen: leuk die iPad, maar het is zo vlak en PLAT.

Osmo is niet nieuw maar waarschijnlijk niet echt bekend bij scholen. En het werkt geweldig! Kinderen kunnen aan de slag met tangram, woordenschat (Engels) en probleemoplossend leren met Newton, waar kinderen doelen moeten raken met voorwerpen die ze aangereikt krijgen. Het concept werkt volledig zelfcorrigerend en geeft direct feedback en ik kan me voorstellen dat kinderen hier tijden mee aan de slag kunnen, vooral als je het in een hoek plaatst.

Via de officiele site van Osmo voor $80,- te bestellen, inclusief vrachtkosten! Dan heb je de standaard, spiegel en 3 games. Ook de schoolleveranciers bieden het pakket aan maar dan moet je eerst inloggen voordat je de prijs krijgt te zien.

En vergeet de kinderen thuis niet šŸ™‚