Engage me!

De Nederlandse varianten zijn redelijk bekend geraakt. Maar heb je gezien wanneer deze geupload is? Yep: 2009! Wij zijn onderhand 5 jaar verder en worstelen hier met keuzes als ‘welke tablets zullen we aanschaffen’ , ‘welke touchscreens kopen wij’, ‘wat doen we met de afgeschreven digiborden’, ‘hoe kunnen we goedkoper digitale leermiddelen uit de cloud halen’ en  ‘hoe kunnen we de administratielast verlichten’? Lees ook dit: wat geeft het basisonderwijs uit aan ICT

En ondertussen blijft iedereen roepen ‘ICT is echt een middel, nooit een doel!’ (uitzonderingen gelukkig daargelaten)

De trends zijn dan ook niet verrassend: Zie het trendrapport van Kennisnet , de term 2020 is  bijna trending (Nederlands / Engels) en de PO Raad en VO Raad hebben het ook al verklapt waar we naar toe gaan. Zouden we ons dan technisch vast klaarstomen voor over 6 jaar? Is dit de zoveelste digitale revolutie?

Volgens mij vergeten wij in deze ratrace iets… : WAAROM? Of zoals Simon Sinek het mooi vertaalt in de Golden Circles ” Waarom doen we zoals we doen, en wat denken wij daarmee te bereiken? ”

Laatst was ik op een school. De ICT-coordinator was retetrots: het WIFI was op orde, er waren 20 iPads, er werden pilots gedaan met enkele uitgevers, kinderen enthousiast, leerkrachten enthousiast, allemaal prachtig. Het was zelfs zo mooi: een leerkracht kwam laatst naar hem toe omdat er een kind een probleem had met procenten, of daar een handige app voor was! Ik kon het niet laten… en vroeg hem wat het verschil was met 10 jaar geleden: wat zou die zelfde collega toen gedaan hebben?

Dat moment, dat moment was echt onbetaalbaar. Ik zag het gezicht betrekken en de reactie kwam:  “Die collega was naar de IB-er gestapt en had gevraagd naar een kopieerblad om de procenten te oefenen”. I rest my case.

Dat brengt mij bij terug bij bovenstaande video,  de huidige maatschappij 3.0  en de massa ‘social media video’s versie x.x. We kennen ze, we vinden ze prachtig, om vervolgens weer in de apps te duiken, in de waan van de dag. Maar als we nou eens het kind centraal stellen? Het kind wat in deze samenleving opgroeit? Het kind wat alle technologie al vanaf de geboorte meekrijgt en van nature leergierig is. Het kind wat misschien in 2030 iets doet wat wij nu nog niet kennen.

Waar heeft dat kind, deze leerling behoefte aan? Hoe kunnen wij het helpen ontwikkelen tot iemand die zich kan redden in de samenleving? Hoe leren wij het kind leren? De 21st Century Skills zijn goede handvatten… om te weten waar kinderen behoefte aan hebben en wat leerkrachten echt moeten beheersen. Het zou de leerkracht uit bovenstaand voorbeeld geholpen kunnen hebben.

Maar volgens mij begint het met een nieuw ‘toverwoord’: VISIE. Laat je zo breed mogelijk informeren inspireren en motiveren. En kijk dan wat het kind anno 2014 nodig heeft, welke middelen er zijn en wat er nodig is, om jou als professional, dit te realiseren.  En kijk niet alleen: vraag het eens aan de kinderen!

Waarom doe je zoals je doet, en wat denk je ermee te bereiken.

Ik ben benieuwd naar het filmpje in 2020.

Presenteer je Infographic!

Infographic-over-water

Infographics zijn mooi. In een fraai vormgegeven overzicht krijg je duidelijk allerlei feiten en verbanden over een bepaald onderwerp.

Dat betekent enerzijds dat je als kijker getrokken wordt en een uitdagende en visuele samenvatting krijgt van een bepaald onderwerp. Aan de andere kant heeft iemand zich dus enorm verdiept in het onderwerp: alle hoofdzaken uitgezocht, samenvattingen gemaakt en verbanden gelegd om het onderwerp overzichtelijk neer te zetten. En daar zie ik direct een nieuwe kans voor het onderwijs!

Dus: ga je weer spreekbeurten organiseren? Heb je projecten (zoals zaakvakken) die leerlingen uit moeten diepen of zijn er leuke rekenstrategieën die je wilt behandelen en door kinderen zelf uit wil laten leggen? Stop met die Powerpoints, of met de Prezi’s. Ze zijn leuk, maar eigenlijk niet meer van deze tijd. De presentaties van nu zijn Pecha Kucha’s, korte kernachtige animaties of fraaie infographics!

Met deze voorbeelden kom je gelijk tot de kern van de zaak. In een korte boodschap moeten leerlingen het onderwerp overbrengen. Dus moeten ze goed nadenken wat ze willen vertellen en wat de kern van de opdracht / het project is. Je gaat dus niet eerst zoveel mogelijk info verzamelen wat je vervolgens in een Powerpoint moet stoppen, maar bedenkt: ik moet in een x-tijd iets presenteren  over onderwerp-y . En van daaruit ga je de opdracht uitvoeren en direct al rekening houden met de samenvatting. En dat wordt nog leuker en efficiënter in samenwerkingsverband!

Probeer het eens! Pikochart is bijvoorbeeld een leuke tool! En als je toch bezig bent, misschien ook iets om de schoolgids in die vorm te gieten? Wedden dat ouders enthousiast worden en dat wel lezen? 

 

The Flipped Classroom

Uit onderzoek blijkt maar weer dat ‘ontdekkend onderwijs’ het meeste leerrendement biedt, als het gaat om het inzetten van ICT-middelen.

Ondertussen zie je wereldwijd de trend ontstaan rond ‘flipped classroom’ – waarbij de uitvoerende rol van de leerkracht verandert van ‘doceren’ naar ‘coachen’. Eigenlijk is dat geen nieuws en al helemaal geen nieuwe ontwikkeling. Veel leerkrachten werken al jaren voor een deel op deze wijze. Omdat ze bijvoorbeeld 3 groepen tegelijkertijd moeten draaien (krimp), omdat er veel zorgleerlingen in de groep zitten (passend onderwijs), omdat de groepen veel groter worden (budget) of omdat het een kenmerk is van het onderwijstype.

Of de coachende rol uit nood geboren is, of juist past bij de onderwijsvisie van de school: het is altijd behelpen geweest. Iedereen vond zijn eigen systeem uit en elke leerkracht had vaak zijn/haar eigen manier van werken hierin gevonden.

Door de komst van de tablet, social media, breedband / glasvezel, educatieve content, MOOC’s, digitale toetsen en de huidige samenleving kan het organiseren van een flipped classroom in de klas wel een stuk eenvoudiger worden. Het betekent alleen ook dat de huidige, en de nieuwe generatie, leerkrachten de digitale didactiek onder de knie moeten hebben. Dus weg dat oude DA-formulier, op naar het DDA-formulier!

Saillant detail: uit hetzelfde onderzoek van Kennisnet blijkt dat we in onderwijsland weinig investeren in professionalisering…. en ijzersterk zijn in het maken van protocollen!