Hij is binnen: De ODD ball

Yes! Toen ik gisteravond laat thuis kwam lag er een pakketje klaar. De kids hadden zich kunnen bedwingen maar kwamen toch beneden om te kijken wat het was. Ein-de-lijk: mijn kickstart project van 2 jaar geleden!

In 2018 zag ik een interessant project op Kickstarter: “Odd Ball – The drum machine crammed in a ball” – Het sprak mij gelijk aan en ik heb dit project gelijk ‘gebacked’.

Het idee dat je creatief aan de slag gaat met muziek sprak mij enorm aan: je bent echt actief bezig om iets te creëren: door het kiezen van geluiden en het bewegen, waar je ook bent. Ik ben er van overtuigd dat je door bewegen veel meer creatief kan denken. Het is een andere beleving dan achter een boek zitten of achter een pc. Niet voor niets dat ontwikkelingspsychologen en neurowetenschappers het bewegen toejuichen.

Het leuke van de ODD ball is dat je er verschillende geluiden aan kan koppelen en de bal herkent snelheid / valhoogte zodat hij daar z’n geluid op aanpast. Dus of je tikt, stuitert of in je handen heen en weer gooit: alles geeft geluid! Je maakt eenvoudig loops zodat je binnen no time een lekker nummer gecomponeerd hebt. En dat met een siliconen bal! 

Mijn jongste dochter ontdekte hem vanmiddag op tafel en is daar een half uur mee aan het experimenteren geweest. Het is echt een ontdekkingstocht – dat moest ik even vastleggen. 

Hoe leuk is dit om zelf te ontdekken! Met een koptelefoon op rondlopen en stuiteren. Zelf je liedjes componeren. Of met meerderen in een groep (denk aan een muziekles) waar je geluiden combineert en muziek componeert. Of jonge kinderen die ontdekken dat ze heel eenvoudig geluid kunnen maken door te stuiteren of te tikken. Door creativiteit ontwikkel je gelijk alle 3 de intelligenties!

Ik ben enthousiast, en ga de komende tijd eens aan de slag, als ik de bal nog terugkrijg.

Wil je een echte prof aan het werk zien: 
https://lnkd.in/dpTs8bS

De kickstarter pagina: 
https://lnkd.in/dGz6Pej

Ga samen op zoek naar geluk

“Een leraar bracht ballonnen naar school en vroeg de kinderen om ze op te blazen en daarna hun naam erop te zetten. Ze gooiden de ballonnen de hal in terwijl de leraar ze husselde. Daarna gaf hij de kinderen vijf minuten om de ballon met hun naam erop te vinden. Ze renden rond en zochten uitzinnig. Maar toen de tijd op was, had niemand zijn eigen ballon gevonden.

Daarna moesten ze van de leraar dat de dichtsbijzijnde ballon oppakken en hem aan de persoon geven wiens naam erop stond. In minder dan twee minuten had iedereen zijn eigen ballon.

Tenslote zei de leraar, “Ballonnen zijn als geluk. Niemand vindt het als ze het enkel voor zichzelf zoeken. Maar als iedereen investeert in elkaars geluk, vinden ze hun eigen geluk het snelst.”

STEAM activiteiten voor 0 – 12 jaar!

In de ontwikkeling van het kind wordt vaak voorbij gegaan aan het creatieve deel: niet zozeer in de benadering van opdrachten of problemen, maar iets vormgeven, kunst.

Kunst, waaronder vrije kunst, beeldende kunst, muziek, design-denken en taalkunst zijn cruciale componenten voor innovatie.

Binnen STEAM gaat het er dan niet zozeer om dat je apart aandacht schenkt aan kunst, maar waar nodig en mogelijk, de artistieke en ontwerpgerelateerde vaardigheden en denkprocessen te integreren in het leren van kinderen binnen STEM.

Dat activiteiten helemaal niet ingewikkeld hoeven te zijn, en juist eenvoudig zijn te organiseren laat deze site wel zien!

De site heeft heel veel activiteiten voor kinderen van 0 – 12 jaar. Super voor school, maar zeker ook voor de kinderopvang en de BSO!

Op Facebook posten ze regelmatig video’s met leuke activiteiten, dus als je werkzaam bent in of rond de kinderopvang is het een aanrader om te gaan volgen!

https://www.raisingdragons.com

Facebook: https://www.facebook.com/groups/RaisingDragons

Laat kinderen creatief zijn met AR

In mijn werk ga ik de komende tijd aan de slag met AR. AR bij het jonge kind. Ik heb al contact gezocht met een ontwikkelaar maar het is nog niet wat ik zoek. Het projecteren van 3d afbeeldingen dieren in de ruimte is een fantastische ervaring voor de kinderen maar ik mis daar een stuk creativiteit. Wat erg leuk is: ik kan wel mijn eigen creativiteit erin kwijt – dus daar ga ik flink mee aan de slag om de diepere (toekomstige) mogelijkheden van AR te ontdekken. Want ik realiseer me dat de huidige manier van werken met AR een tussenfase is.

AR zou bij (jonge) kinderen veel meer in een blended vorm ontwikkeld moeten worden. Denk aan een integratie in ontwikkelingsmaterialen. En dan niet een vlinder die tot leven komt als de puzzel klaar is maar een stap verder. Interactie met de vlinder, zoals ik al terug zie, waarbij de kinderen op de tablet verder gaan met een bepaald spel / doel. En ook dat gaat mij nog niet ver genoeg. Dan is het toch weer de transfer van fysiek naar digitaal. Terwijl ik er juist van overtuigd ben dat je de mix moet zoeken.

Een prachtig voorbeeld is de app Makr.

Met Makr kan je zelf van alles creëren en de fysieke en virtuele wereld samenbrengen. Dus wat fysiek niet te realiseren is, zou je aan kunnen vullen met virtuele beelden. Hoe gaaf is dat!

Of AR inzetten voor Storytelling, de fantasie prikkelen van kinderen. Een nieuwe vorm van de digitale prentenboeken of interactieve praatplaten. Waarin (rollen)spel gecombineerd kan worden.

Een mooi voorbeeld is Wonderscope.


Onderzoek

Ik las een interessant artikel wat geschreven was naar aanleiding van onderzoek naar het effect van de inzet van AR bij jonge kinderen.

Enkele conclusies uit het artikel:
1) Het 3D-karakter van AR moedigt kinderen aan om samen te werken, het creëert echte samenwerking en verbetert de communicatie.

2) De verweving van realiteit en fantasie zet kinderen ook aan tot kritisch denken over hoe het werkt en waar het AR object echt is.

3) Het is gemakkelijk te gebruiken, wat kinderen gevoel van autonomie en competentie geeft. Het geeft hen voldoening dat ze controle hebben over hun leerproces, zowel op school als thuis. Het motiveert en betrekt kinderen van alle niveaus om te leren.

4)Je kan snel een leuke leeromgeving creëren tegen relatief lage kosten. AR is gemakkelijk aan te leren.

AR is de ultieme leuke, op spelen gebaseerde, activiteit en heeft een enorm potentieel voor educatie aan het jonge kind.

AR zet kinderen achter het stuur. De fundamentele les die kinderen moeten leren, is dat zij de makers zijn. Technologie is slechts een enabler.

Vooral die laatste zin, daar geloof ik heilig in. En daar wil ik mij de komende tijd in vastbijten. Als eerste focus ik mij op het jonge kind en zal de 3 intelligenties (sociaal-emotioneel, cognitief, motorisch) als basis gebruiken, waarin ik een vorm ga zoeken waarbij ik alle 3 de intelligenties steeds aanspreek en bijdraag aan de ontwikkeling van de metacognitie. De verbindende factor is creativiteit en dat is met AR absoluut te realiseren.

Zorgen

En toch maak ik me ook wel enigszins zorgen. Want de technologie dendert door, maar wat gebeurt er in het brein van dat jonge kind. Alles wat binnen komt is al nieuw, een constante stroom van prikkels.

Uit onderzoek is al gebleken dat AR ook een belasting kan zijn voor kinderen:

Enerzijds vanwege het feit dat de prikkels door AR een aanzienlijke cognitieve verwerking om te synthetiseren en te integreren vereist wat zorgt voor een zware belasting van de prefrontale cortex in het jonge kinderbrein. Het brein kan letterlijk overbelast raken.

Daarnaast wordt er door ontwikkelaars enthousiast geroepen wat AR biedt voor kinderen: alles rond de 21st CS. Maar men gaat er aan voorbij dat het kinderbrein nog lang niet ontwikkeld is hiervoor. Met het gevaar dat, alles wat mogelijk is in de virtuele wereld, juist kan leiden tot passief gedrag.

AR kan (nog) niet het gevoel van een boomgaardbriesje nabootsen. Of die verse appel die je proeft. Kunstmatige intelligentie kan de liefdevolle glimlach van je moeder, de warmte van haar schoot of de veiligheid van haar omhelzing niet benaderen. Dus weer een pleidooi voor blended learning.

Tot slot:

AR kan bijdragen om de verbeelding van kinderen met de fysieke wereld te stimuleren met verbeeldingskracht en speelsheid, om op diepe en authentieke manieren contact te maken met anderen en om problemen benaderen met een kritische, creatieve geest en een empathisch hart. Binnenkort ga ik hier op door.

Innovatie – exponentiële groei

In mijn OICT opleiding kwam altijd het onderdeel ‘technologische ontwikkelingen’ aan bod. Ik vond (vind) het belangrijk dat mensen bewust worden van wat er is, maar ook wat men kan verwachten en of iets blijft of een hype is. Ik zal de onderwerpen kort beschrijven, later zal ik er in andere blogs wel dieper op in gaan, want het is reuze interessant.

De wet van Moore kwam sowieso aan bod. De wet van Moore stelt dat het aantal transistors in een geïntegreerde schakeling door de technologische vooruitgang elke twee jaar verdubbelt. Moore deed deze voorspelling in 1965. Al lijkt de wet tegenwoordig niet meer te werken omdat de technologische mogelijkheden zo zijn doorontwikkeld dat men de snelheid van ontwikkelen niet meer kan halen. Maar de rode draad is: de ontwikkelingen gaan harder dan wij kunnen bedenken.

Dat is gelijk gekoppeld aan de exponentiële groei. Wij mensen denken lineair en vinden het heel ingewikkeld om exponentieel te denken. Een mooi voorbeeld is de vraag: “hoe vaak moet je een papier vouwen tot je naar de maan bent?” Ik heb die vraag altijd gesteld en ik kreeg de mooiste antwoorden. Al moest ik er wel steeds weer bij zeggen dat ze niet moesten blijven hangen dat 7x de max is. Dit is trouwens een leuke video daarover:

https://www.zozitdat.nl/2018/04/04/hoe-vaak-kun-je-papier-dubbelvouwen-2/

De deelnemers kwamen er eigenlijk niet uit. Dit filmpje verhelderde het:

Dus de wet van Moore en exponentiële groei.

En het is niet zo dat iets ontwikkeld wordt en dat het klaar is. Ik zie mezelf nog rondlopen met een buzzer, in de tijd voor de mobiele telefoon. Ik had op een gegeven moment een GPS locator bij mijn spiegelreflex camera, zodat ik terug kon halen waar ik foto’s gemaakt had. Mijn Garmin GPS was onmisbaar om mijn routes op te nemen tijdens bergwandelingen, zodat ik de afstand, de route, de hoogte en vooral: de weg terug kon vinden.

Een paar kleine voorbeelden van ontwikkelde producten die samengevoegd zijn in nieuwe producten. Dus doorontwikkeld. Kijk naar de ontwikkeling van VR en AR. AR wordt de toekomst. Dat is zeker. Maar in welke vorm? Ik gebruikte lange tijd het filmpje van VENZ hagelslag uit 2010. Het bedrijf had een code op de hagelslag geplaatst. De voorloper van de QR code. Als je die scande met je laptop kwam je in een virtueel racespel! 10 jaar later en je waant je in de meest fantastische werelden. Games, musea, storytelling, educatief materiaal: pak je iPad of iPhone en je wordt erin gezogen. Het is zo doorontwikkeld dat je zelf werelden kan creëren. In januari maakte ik in Adobe een hoofdpersoon uit een methode digitaal voor een vriendin. Ze had het laten ontwikkelen. Ik stuurde haar een filmpje waarin ik het meisje virtueel op mijn keukentafel liet staan. Dat was echt gaaf om te zien, maar lastig te maken. En nu? Ga naar Fectar en binnen 5 minuten heb je het gerealiseerd.

Dus qua content ontwikkeling gaan de ontwikkelingen razendsnel, alleen zit je nog steeds met het apparaat in je handen. Hoe kijken wij over 20 jaar terug op deze periode? Apple Glasses komt eraan. Wie weet hebben wij over 20 jaar wel speciale lenzen waar AR in zit. En creëren we, in a blink of an Eye, onze eigen ideale wereld. Het zou mij niets verbazen. De komst van bijvoorbeeld 5G bieden ontwikkelingen alweer zoveel ruimte.

Als laatste kwam de theorie van Gartner aan bod: De hype cycle. Om inzicht te krijgen in de ontwikkelingen, hoeveel tijd iets kost, het dal van desillusie.

Dat was vaak heel herkenbaar voor deelnemers. Neem de iPad. Hoge verwachtingen in een korte tijd. De iPad was snel bovenin de hype cycle. Maar daarna begon het tegen te vallen: er was beperkte content, inzetbaarheid, beheer was lastig, de prijzen waren hoog, het was lastig te organiseren in het huidige onderwijs. Dus de verwachtingen gingen naar beneden. Nu met de nieuwe ontwikkelingen door uitgeverijen, maar ook door bijvoorbeeld de komst van AR zal een iPad ingebed worden in het onderwijs. Als vast leermiddel (of beter: drager).

De hype cycle liet ook mooi zien hoe ontwikkelde producten samengevoegd werden in nieuwe producten doordat er nieuwe technologie ontwikkeld was.

Mijn boodschap was en is: denk in mogelijkheden – wat zou de volgende stap kunnen zijn?

Wat leuke voorbeelden trouwens die doorontwikkeld zijn en nu helemaal de normaalste zaak van de wereld zijn:

1988: De eerste zelfscan kassa en pick-up point worden gelanceerd in Tilburg

De beeldtelefoon – de mogelijkheden rond thuiswerken in 1986

En mobiel bellen: 1999 vs 2019

“Wat zou het mooi zijn als…. ” vul dat voor jezelf in, schrijf het op, bewaar het en open het over 5 jaar. Je eigen tijdscapsule. Wat is er van uitgekomen? 🙂

Buiten de lijntjes kleuren

Ik ben altijd fel tegenstander geweest van ‘jufwerkjes’. De voorgeknipte figuren die ingekleurd moeten worden met verf, stiften of kleurpotloden. Ik heb het wel eens gevraagd aan een leerkracht, toen ik weer een waslijn met werkjes zag hangen. Eigenlijk wist ze het niet echt, de ouders vinden het wel mooi en het is wel gemakkelijk. Natuurlijk mochten de kinderen ook wel zelf creatief aan de slag, maar dit waren de thema werkjes. Creativiteit mocht op het verfbord als ‘hoek’ als dat aangebonden werd.

Als je een bepaald motorisch doel wil oefenen, kan ik me voorstellen dat je iets voorbereid hebt. Maar dan nog. Het is wel lekker veilig, en je moet binnen de lijntjes blijven (dus jezelf aanpassen), maar elke vorm van fantasie of creativiteit ontbreekt toch.

In de kinderopvang mogen wat mij betreft bijvoorbeeld de kleurplaten weggegooid worden. Kinderen zijn volgens mij veel meer gebaat bij een groot leeg vel wat ze zelf kunnen vullen, hun eigen creativiteit, ontdekkingen en fantasie in kwijt kunnen. Een bijkomend voordeel is dat de professional (pm-er) kan zien in welke ontwikkelfase kinderen zich bevinden, hoe de ontwikkeling is van de sociaal-emotionele intelligentie, cognitieve intelligentie en motorische intelligentie en of een kind zich ‘veilig’ voelt. Dus competent / autonoom, nabijheid.

Alsof ik het als pedagoog wel goed gedaan heb bij mijn kids. No way. Mijn kids hebben van jongs af aan heel wat kleurplaten verorberd. Bij mij, bij opa en oma. Heerlijk vond ze het. En altijd zo trots als een pauw.

Mijn oudste dochter (12) is nog steeds gek op kleurplaten en die wisselt af met haar eigen Bulletjournaal. Mijn jongste vrat ook kleurplaten. Op een gegeven moment ging ze er zelf dingen bij tekenen. Ze ontwikkelde haar eigen fantasie, haar verhaal in de kleurplaat. Ik heb haar toen eens een wit A4tje gegeven en sindsdien is ze van de kleurplaten af. Ik neem er af en toe nog wel eens eentje mee, maar daar wordt niet naar omgekeken.

Voor de vakantie heb ik een extra groot tekenboek gekocht. Een boek met alleen maar lege A3-vellen. Ze is er dol op en tekent voor iedereen. Het levert ook mooie gesprekken op, want elke tekening moet uitgelegd worden. Zo zie ik onder andere dat ze de hond mist, haar vriendjes en haar avonturen op de camping tekent.

En gisteravond zag ik haar op straat – buiten de lijntjes en toch binnen de lijntjes – een pad maken op het pad. Dat is toch geweldig! 🙂

En natuurlijk, er zijn genoeg kinderen die wel genieten van kleurplaten. Want binnen de lijntjes blijven kan ook heerlijk zijn, structuur bieden, focus en rust. Maar begin daar pas mee als de tekeningen ook een herkenning bieden, iets betekenen voor de kinderen. Want een zwart/wit tekening is super abstract. En kijk eens wat voor hype het is onder volwassenen. Even niets, even ‘ontstressen’, je hoofd leegmaken, niet na hoeven denken en een mooi resultaat krijgen!

Ik denk dat je daar zelf goed naar moet kijken: waar heeft het kind behoefte aan. Het is net als spelmateriaal. Kinderen gaan ontdekken, exploreren, spelen en dan zelfstandig leren. Daar past de professional het materiaal, de activiteiten op aan. Doe dat ook met werkjes en creatieve activiteiten.

Want kom op, werkjes maak je niet voor ouders of omdat je het wel gemakkelijk vindt. Elk kind is verschillend, laat dat alsjeblieft ook terug zien in de creatieve uitspattingen.

Dus – buiten de lijntjes kleuren 🙂