Lokalen zonder muren – echt onderwijs wat bij jou past!

Waarom zou je als student kiezen voor 1 hogeschool of universiteit? Waarom zou je beperken tot 1 onderdeel of een college bijwonen als er op een andere locatie iets georganiseerd wordt wat je veel meer trekt? Wat voor kansen heb je na je studie als je papieren hebt van Harvard, MIT en Berkeley, in plaats van 1?  Een fantastische samenwerking in het onderwijs ! 

De scholen zijn weer begonnen! #school 3.0?

Maandag heb ook ik de kinderen weer keurig afgeleverd in de school, mede-ouders weer begroet in de lange gang en ondertussen de kinderen, die toch zenuwachtig zijn voor hun nieuwe toekomst, begeleidt naar de lokalen.

De bel gaat en de deuren gaan dicht. De school is weer begonnen. De plannen zijn al gemaakt, de vergaderdata zijn genoteerd, de studiedagen ingepland en de onderwijsdoelen staan scherp op het netvlies.

Als ik door de school naar de deur loop valt het me op dat er nieuwe pc’s staan, en dat er ook weer een digibord bij is geplaatst. Dan word ik nieuwsgierig (noem het beroepsdeformatie).  Wat is de reden van vervanging? Is alles weer keurig 1 op 1 vervangen? Waarom de keus voor dat digibord, en op die plek? Heeft het te maken met een onderwijsinhoudelijk gesteld doel? Of omdat het bestuur gewoon de vervanging geregeld heeft? Wie gaat ermee werken? En waarom horen of zien wij dit niet als ouder?

Direct komt bij mij de treffende one-liner van John Moravec boven:

Schools should not use new technologies to teach the same old crap. Schools 3.0 will need to rebuild themselves not on software, not on hardware, but on mindware.”

Want ik mis als ouder eigenlijk die facebookpagina met vakantienieuws vanuit de groepen, het twitteraccount dat maandag de kinderen van groep 3 voor het eerst gymspullen mee moeten nemen, de actuele oudpapierkalender waarop ik ook kan zien wanneer ik mee moet rijden..

En stiekem.. ook de webcam om even te zien hoe m’n kinderen het doen die eerste dag 😉

Niets mis met nieuwe hardware! Maar het wordt tijd dat het onderwijs zich op gaat maken voor de huidige samenleving. Als school ben je in feite immers een bedrijf, een eigen onderneming! Maak een ondernemersplan en breng alle stakeholders in kaart, niet alleen de kinderen! ook je tweede belangrijke groep: de ouders! Samen die kar trekken, samen zorgen voor een nog beter onderwijs! Tijd voor het schoolvoorbeeld. 

De vakantie

Bron foto http://www.vanwuijckhuisepolder.nl/

6 weken zomervakantie…

Het duurt volgens geleerden ‘te lang’.  Plasterk heeft ooit durven opperen om het in te korten naar naar vier weken.  Het onderwerp is zelfs nu nog actueel, zoals hier en hier en ook bij ouders en nog meer ouders.

Wat is dat toch? waarom houdt men toch zo strikt vast aan die 6 weken zomervakantie? Uit onderzoek blijkt dat het ten koste gaat van de ‘zwakkere’ leerlingen, de werkgevers verliezen efficiënte werktijd door de vakantiespreiding en een (bepaald percentage) kinderen en ouders tellen de dagen af.  En waarom? Om een oude traditie in ere te houden? Ik weet het, het is vloeken in de kerk, maar waarom die zomervakantie niet inperken tot 4 weken? De andere twee weken kan je eenvoudig ‘wegstoppen’ over het jaar. Ga gewoon uit van het gemiddelde van 940 lesuren per jaar.

Wellicht zou de overheid een handje kunnen ‘helpen’? wat nou als deze zegt: “er zijn 9 a 10 nationale ‘vakantieweken’; zomer, herfst, Kerst, en voorjaar (rond maart). Daarnaast zijn er nog enkele officiële feestdagen en de rest wordt per provincie geregeld, of interbestuurlijk (samenwerkende PO/VO besturen in de regio), zolang je maar aan de wettelijk gestelde onderwijsuren komt. Je bent af van die lange zomer, en komt volgens mij tot een goede regionale spreiding. Toch?

Ik wist het wel..

 

 

 

School vd toekomst

Type in Google ‘Klas van de toekomst’  of ‘school van de toekomst’ en je krijgt een waslijst aan resultaten.

Wat mij opvalt is dat de kreet ‘klas van de toekomst’ vaak geassocieerd wordt met het beeld van een schoolklas vol met innovatieve hardware: touchtables, tablets, stemsystemen en moderne software. En dit beeld moet dan steeds bijgesteld worden omdat de techniek niet stilstaat. Of er wordt gesproken over het gebouw en de inrichting. 

Veel minder hoor je mensen over het onderwijsinhoudelijke aspect. Uiteraard: de technologie en de inrichting zullen onlosmakelijk verbonden zijn met het onderwijs van de toekomst en moet er gepionierd (blijven) worden maar ik vind niet dat je een ‘klas of school van de toekomst’ bent als je geforceerd met allerlei nieuwe gadgets onderwijs gaat geven.

Ik denk dat je eerst moet nadenken hoe kinderen opgroeien over 10 jaar: welke samenleving hebben we dan? Dat moet het uitgangspunt zijn: vervolgens komt de koppeling naar het onderwijs, hoe leren ze, welke bronnen gebruiken ze en waar hebben ze behoefte aan. En dan komt de invulling: wat betekent dat didactisch, welke onderwijsleermiddelen passen daarbij en wat zou een ideale ruimte zijn.

Ik weet zeker dat zo’n toekomstvisie alleen nog maar op papier uitgewerkt kan worden. Al is het natuurlijk al wel geweldig om die toekomst met kleine bouwstenen die we al voor handen hebben vorm te geven!

 

 

 

Andere tijden

 

 

 

 

 

 

 

 

bron: http://wakemedvoices.org/2010/08/brown-bag-lunch-shake-up/

 

 

Als ouder vraag ik me af waarom er veel gezegd wordt over het onderwijs, maar dat het kader: de onderwijstijden, eigenlijk taboe zijn. En dan laat ik de (zomer)vakanties even buiten beschouwing.

Het is toch voor iedereen ideaal om elke dag met hetzelfde rooster te werken, waarbij je als ouder je kind ‘s ochtends brengt en ‘s avonds haalt, je als leerkracht ‘s middags tijd hebt voor het (te) uitgebreide takenpakket en als kind een uitgebreid uitdagend aanbod krijgt.

Voorwaarde is dan wel dat die middagen goed geoutilleerd zijn: voor elk wat wils. Maar die opdracht kan je neerleggen met een partnerorganisatie. Waarom niet gewoon voor ieder kind de weektaak met in het vakje ‘vrije keus’ het naschoolse aanbod? Dat kan variëren van lekker spelen, een muziekinstrument leren bespelen, oefenen voor zwemdiploma C of Astron bezoeken (in het kader van techniek).

Laat ik voor mezelf spreken: voor ouders zijn dit soort activiteiten haast niet meer te organiseren, of je moet zelf flink wat dagen inleveren. Zwemles om 16:00 uur, wie verzint dat in deze tijd?

Het feit is dat de maatschappij rap verandert: werd er dik 10 jaar geleden bij mij in de lerarenkamer nog schande gesproken van de ‘sleutelkinderen’, nu is het gemeengoed dat vader en moeder samen de kost verdienen en het digitale tijdperk een 5-voudige agenda enigszins praktischer maar nog steeds puzzelen is. Het is echt niet meer alleen de vader die zondag het vlees snijdt, moeder doet steeds vaker mee.

Opvallend is dat directies die zich oriënteren op een continurooster vaak veel weerstand krijgen: van de eigen leerkrachten!  Ook ouders vinden het vaak een cultuurshock.

Uiteindelijk draait het om het kind. Je wil als ouder dat het zich maximaal kan ontplooien en het plezier heeft: in school en daarna en dat tijdens het avondeten de meest fantastische verhalen voorgeschoteld worden. Tegenwoordig kies je er niet meer voor om tweeverdiener te zijn, het is een noodzaak: dus laten we er met z’n allen het maximale uithalen voor het kind!