november 8, 2012 Door admin 0

Boeken het raam uit! (1)

 (Citaat John Moravec)

Sinds enkele maanden word ik regelmatig uitgenodigd door bovenschoolse directies (Primair Onderwijs) die meer willen weten over de digitalisering in het onderwijs. Het opmerkelijke is dat men, onafhankelijk van elkaar, steeds hetzelfde uitgangspunt benoemt: in 2015 wil men over naar totaal digitaal onderwijs. De boeken het raam uit! Zo nieuw is het idee alleen niet. In 2001 hield ik, als ICT-coördinator, hier al presentaties over. Het leek mij ideaal: lagere kosten, geen kopieerwerk, verlaging van de administratielast, altijd up-to-date. Nu, dik tien jaar later, hoor ik dezelfde argumenten.

Alleen sta ik er nu zelf anders in.

Vanuit het onderwijs geredeneerd snap ik dit ambitieuze uitgangspunt. Vanuit mijn werk zit ik er dan ook middenin en weet precies wat er speelt en komt op dat gebied. Maar er is meer dan de situatie in de klas. Dat is niet in één blog te beschrijven. De komende tijd wil ik dit in losse onderwerpen uiteenzetten. Je hebt namelijk wel te maken met meer dan de methoden alleen. Denk aan de visie, didactiek, content, ouders en de professionals, de leerkrachten. En als belangrijkste: het kind!

Het eerste, en misschien het meest confronterende: de visie. Een visie kan zijn dat je als school of bestuur maximaal aan wil sluiten bij de belevingswereld van het kind, of dat je met behulp van digitale media kinderen wil motiveren om te leren of dat je de ambitie uitspreekt om ieder kind op maat onderwijs aan te bieden. Allemaal niets mis mee! Alleen wordt dan ICT (lees: de tablet) gezien als de oplossing met de digitale content. Vraag je vervolgens door, dan komt men bijna allemaal op het vervangen van de huidige methode voor de digitale variant. Copy paste / CTRL C | CTRL V. De boeken en schriftjes moeten op de tablet, en alle ingevoerde informatie moet op een dashboard bij de leerkracht komen, die dan direct een advies krijgt voor zijn groepsplan en handelingsplannen.

En daar gaat men, volgens mij, al te snel te kort door de bocht. Moravec is dan ook duidelijk: ‘Schools should not use new technologies to teach the same old crap’. Point taken. Dat digitalisering plaatsvindt is duidelijk, dat de tablet dit proces versnelt, duidelijk. Maar om dan nu te stoppen met investeren en drie jaar lang te wachten op de digitalisering vind ik niet verstandig. Digitalisering moet niet zo’n hype worden als dat de digiborden waren.

Ik zou ervoor kiezen om de komende tijd na te denken over het onderwijs zelf (Doel – gewenst resultaat) waarbij alle stakeholders in kaart gebracht worden. En dan niet de visie vastleggen voor 2015, maar richting 2020. En dan de middelen benoemen die bijdragen om het doel te realiseren. Zorg er daarbij voor dat de huidige generatie kinderen niet de dupe zijn. En als ik één tip mag geven: schakel voor dit traject de experts in, die de spiegel voor durven te houden, de markt kennen en een kijk kunnen geven in de toekomst en laat je niet leiden door de commercie.

In 2000 moest ik een visiestuk schrijven voor mijn school hoe ik het onderwijs zag in 2010. Ik voorzag in 2010 dat leerlingen met DSM’s aan de slag waren (Digital Student Managers) – tablets. Ik zat er helaas een jaar naast.. 🙂