juni 25, 2012 Door admin 0

Kopieren en aanpassen

Een enthousiaste retweet, die door mij vervolgens opgepakt wordt, lijkt ineens voor opschudding te zorgen. Een community van Kennisnet heeft voor de verschillende onderbouwpakketten van uitgeverijen lesmateriaal verzameld. Dit materiaal is ontwikkeld door de professionals, de gebruikers, en goed bedoeld online gezet om anderen te helpen.

Er zit veel eigen ontwikkeld materiaal tussen maar er is ook een pagina compleet gevuld met beeldmateriaal van de methode Schatkist . Dat was dan ook de reden dat ik reageerde.

Gezien de reacties, publiek en DM lijkt het haast of ik een ongeschreven regel heb overtreden. Van terughoudende reacties tot ‘wat doe je nou?’ en ‘ik had het niet moeten twitteren!’.

Het is algemeen bekend dat het onderwijs veel kopieert. Ik begrijp de gebruikers en ik begrijp de uitgevers. Maar in deze tijd kan ik me voorstellen dat je als uitgever nu ook de kans kan (en moet) grijpen om de mogelijkheden die de huidige online technologie biedt te benutten. Verbieden kan, maar heeft veel minder zin dan het te stroomlijnen: je houdt het toch niet tegen. En online kan je er tenminste nog wat mee.

Denk aan co-creation, crowd-creation/crowd-sourcing. Wat wil je nog meer? Een (kritische) gebruiker die het materiaal aanpast en suggesties online plaatst. Je kan daar als uitgever volgens mij fantastische dingen mee doen.

Nu moet ik wel erkennen dat ik het niet publiekelijk opgepikt had als het om een fraaie Yurls-pagina ging. Ook niet goed, maar wel de fraaie voorbeelden waar je een bedreiging kan zien als kans. Maar dat zoiets via een officieel kanaal van Kennisnet gepromoot wordt vind ik een boeiende reden om het ter discussie te stellen!