augustus 15, 2020 Door admin 0

Terug naar school na de tweede ‘zomervakantie’

Een tijdje geleden las ik dit artikel in de Volkskrant: “Terug naar het klaslokaal: ‘Alsof we elkaar weer zien na de zomervakantie’. Interessante verhalen van leerkrachten en IB-ers die vooruitkijken.

Vervolgens stuitte ik daarna op een interessante reportage over een school in de Bijlmer die een paar weken draait: “Eerst lockdown en nu zomervakantie: ‘Het was een heel raar schooljaar’

Open Google en je zal lezen dat de eerste zomervakantie een enorme impact gehad heeft op veel kinderen. Ik denk dat we dat onderschat hebben. Denk maar eens aan de laatste weken voor de vakantie waar er ontzettend veel geschreven werd over de kansenongelijkheid. De sprongen voor- en achteruit die gemaakt zijn door kinderen. Vooral cognitief – en waar ik weinig kon vinden over de emotionele ontwikkeling. Er waren diverse berichten dat leerlingen ‘kwijt’ waren: scholen hadden geen idee waar kinderen waren en de inspectie waarschuwde voor de gevolgen van afstandsonderwijs . Om het op te vangen kwam er een bak subsidie om de kinderen erbij te trekken in de zomervakantie en voor de voorschoolse educatie (kinderopvang) kwam er 7 miljoen vrij voor Inhaal- en ondersteuningsprogramma VE – voor peuters met kans op een onderwijsachterstand.

Nog 2 nachtjes

“Nog 2 nachtjes slapen pap, dan mag ik weer naar school!”, mijn jongste kijkt er naar uit. Ik ook 😉 Het noorden heeft maar een relatief korte periode gehad dat de kinderen weer naar school mochten. Eerst deels en de laatste weken weer volledig. En toen was het ineens ‘weer’ vakantie. Het VO heeft helemaal geen fysieke les gegeven. Mijn zoon zit dus al vanaf 16 maart thuis, op 1 kennismakingsochtend na.

Na de eerste terugkeer naar de basisschool was het sociaal emotioneel een feestje. Heel veel scholen hadden daar veel aandacht voor. Er was veel aandacht voor gesprekken en spelen op het schoolplein.

En nu? Nu is het weer anders.

Dit keer is de start van het nieuwe schooljaar anders dan ooit. Stichting School & veiligheid heeft speciaal een stappenplan ontwikkeld. De site schrijft:

Een van de grootste uitdagingen bij het opnieuw naar school gaan, is het omgaan met verschillen. Verschillen in beleving, in wat leerlingen en personeel hebben meegemaakt, wel of geen verlieservaring, in veilige of onveilige thuissituatie, in leerachterstand, of gewoon in het wel of geen zin hebben weer naar school te gaan.

Vertrouw in deze uitzonderlijke situatie op de veerkracht van de leerlingen, hoe jong ze ook zijn.

Het zal anders zijn. Dat is een feit. School & Veiligheid geeft praktische tips voor scholen. Bekijk de site of download hier het stappenplan.

Het mooie is dat de site ook inspeelt op de rol van de ouders. Want juist die afstemming is de komende periode zo belangrijk. Ik hoop dat scholen deze kans pakken en zoveel mogelijk ouders kunnen bereiken.

Ik ben als mens redelijk nuchter. Kinderen zijn veerkrachtig en als er aandacht is voor de sociaal emotionele ontwikkeling en de afstemming er is met de ouders zal het inderdaad snel weer ‘normaal’ gaan. Maar… ik vind de coronaberichten verontrustend. Rotterdam en Amsterdam hebben als grote steden al grote problemen en daar moeten maatregelen genomen worden. Bij mij in het dorp vallen de toeristen over elkaar. In de Appie word ik regelmatig omver gelopen, de markten op de woensdagen zijn overvol en de terrassen puilen uit. Dat kan niet goed gaan. Ik laveer en ontwijk de drukte.

Maar – wat als er weer een piek komt? De houding van veel jongeren is verontrustend – jongeren die straks allemaal weer naar school gaan. En kinderen die elkaar weer zien na de vakantie in de klassen.

Want ik ben bang dat het funest wordt voor veel kinderen als er weer maatregelen genomen moeten worden. Maatregelen waardoor kinderen weer meer thuis ‘zitten’. En ouders zich weer in bochten moeten wringen om de kinderen op te vangen. Dat is voor niemand een gezonde situatie.

Nog 2 nachtjes voor mij

En ik? Ik breng mijn dochter op de fiets naar school maandag. Ik zet haar keurig af bij het hek, want school is verboden terrein voor ouders. De volgende dag breng ik mijn andere dochter op de fiets naar school. Haar eerste dag op het VO. Reuze spannend en ook nog eens reuze ver weg. Donderdagochtend zet ik mijn zoon op de trein. En dan? Dan sluit ik enerzijds een periode af. De coronaperiode, voor mijn gevoel sinds 16 maart. Maar ik heb de eerste weken mijn agenda ‘s middags leeg gelaten: om thuis te zijn als de kinderen thuis komen. Net als vroeger, toen mijn moeder dagelijks klaar zat met thee en een koekje.

We gaan het zien. Op naar het nieuwe normaal. Kinderen zijn veerkrachtig. Ik ook 😉