Lokalen zonder muren – echt onderwijs wat bij jou past!

Waarom zou je als student kiezen voor 1 hogeschool of universiteit? Waarom zou je beperken tot 1 onderdeel of een college bijwonen als er op een andere locatie iets georganiseerd wordt wat je veel meer trekt? Wat voor kansen heb je na je studie als je papieren hebt van Harvard, MIT en Berkeley, in plaats van 1?  Een fantastische samenwerking in het onderwijs ! 

Kopieren en aanpassen

Een enthousiaste retweet, die door mij vervolgens opgepakt wordt, lijkt ineens voor opschudding te zorgen. Een community van Kennisnet heeft voor de verschillende onderbouwpakketten van uitgeverijen lesmateriaal verzameld. Dit materiaal is ontwikkeld door de professionals, de gebruikers, en goed bedoeld online gezet om anderen te helpen.

Er zit veel eigen ontwikkeld materiaal tussen maar er is ook een pagina compleet gevuld met beeldmateriaal van de methode Schatkist . Dat was dan ook de reden dat ik reageerde.

Gezien de reacties, publiek en DM lijkt het haast of ik een ongeschreven regel heb overtreden. Van terughoudende reacties tot ‘wat doe je nou?’ en ‘ik had het niet moeten twitteren!’.

Het is algemeen bekend dat het onderwijs veel kopieert. Ik begrijp de gebruikers en ik begrijp de uitgevers. Maar in deze tijd kan ik me voorstellen dat je als uitgever nu ook de kans kan (en moet) grijpen om de mogelijkheden die de huidige online technologie biedt te benutten. Verbieden kan, maar heeft veel minder zin dan het te stroomlijnen: je houdt het toch niet tegen. En online kan je er tenminste nog wat mee.

Denk aan co-creation, crowd-creation/crowd-sourcing. Wat wil je nog meer? Een (kritische) gebruiker die het materiaal aanpast en suggesties online plaatst. Je kan daar als uitgever volgens mij fantastische dingen mee doen.

Nu moet ik wel erkennen dat ik het niet publiekelijk opgepikt had als het om een fraaie Yurls-pagina ging. Ook niet goed, maar wel de fraaie voorbeelden waar je een bedreiging kan zien als kans. Maar dat zoiets via een officieel kanaal van Kennisnet gepromoot wordt vind ik een boeiende reden om het ter discussie te stellen!

School vd toekomst

Type in Google ‘Klas van de toekomst’  of ‘school van de toekomst’ en je krijgt een waslijst aan resultaten.

Wat mij opvalt is dat de kreet ‘klas van de toekomst’ vaak geassocieerd wordt met het beeld van een schoolklas vol met innovatieve hardware: touchtables, tablets, stemsystemen en moderne software. En dit beeld moet dan steeds bijgesteld worden omdat de techniek niet stilstaat. Of er wordt gesproken over het gebouw en de inrichting. 

Veel minder hoor je mensen over het onderwijsinhoudelijke aspect. Uiteraard: de technologie en de inrichting zullen onlosmakelijk verbonden zijn met het onderwijs van de toekomst en moet er gepionierd (blijven) worden maar ik vind niet dat je een ‘klas of school van de toekomst’ bent als je geforceerd met allerlei nieuwe gadgets onderwijs gaat geven.

Ik denk dat je eerst moet nadenken hoe kinderen opgroeien over 10 jaar: welke samenleving hebben we dan? Dat moet het uitgangspunt zijn: vervolgens komt de koppeling naar het onderwijs, hoe leren ze, welke bronnen gebruiken ze en waar hebben ze behoefte aan. En dan komt de invulling: wat betekent dat didactisch, welke onderwijsleermiddelen passen daarbij en wat zou een ideale ruimte zijn.

Ik weet zeker dat zo’n toekomstvisie alleen nog maar op papier uitgewerkt kan worden. Al is het natuurlijk al wel geweldig om die toekomst met kleine bouwstenen die we al voor handen hebben vorm te geven!